قسمت 1. چیستپودر عصاره فلفل سیاه?
عصاره فلفل سیاه عصاره میوه خشک شده نزدیک به رسیده یا بالغ Piper nigrum L.، گیاهی از خانواده Piperaceae، حاوی پیپرین (C17H19NO3)، جیاوئیجیان (C17H19NO3)، پیپریدین [(CH2)5NH] و پیپرونین (C19H21O3N)Wait است. . فلفل سیاه، درخت انگور کوهنوردی چند ساله. بومی ساحل مالابار هند است. طعم میوه ای و تند آن یکی از اولین ادویه هایی است که مردم استفاده می کردند و در حال حاضر پرمصرف ترین ادویه است. همچنین به عنوان داروی ضد نفخ و تحریک ترشح معده از آن استفاده می شود.
قسمت 2. اثربخشی محصول
1. پیپرین یک ضد تشنج با طیف وسیع است که اثر تضاد خوبی بر تشنج الکتریکی تجربی در موش دارد. تشنج تشنجی و تشنج شنوایی زایی ناشی از اسید و غیره درجات مقاومت متفاوتی دارند. همچنین برای انواع خاصی از صرع موثر است. این ماده اصلی ضد تشنج در نسخه چینی برای صرع (فلفل سفید و تربچه) است. پیپرین همچنین به عنوان یک افزودنی در براندی استفاده می شود و به آن طعمی تند می بخشد. پیپرین برای مگس سمی تر از پیرتروم است.
2. فلفل سیاه طعم قوی و تند دارد و کمی فلفل سیاه می تواند اثر درمانی خوبی داشته باشد. به خصوص برای افزایش فوری انرژی و انرژی. علاوه بر این، از نظر بالینی در رایحه درمانی مشخص شده است که بوی تند اسانس فلفل سیاه نه تنها می تواند سردی زنان را ذوب کند، بلکه در عدم علاقه مردان میانسال نیز موثر است.
3. فلفل سیاه دارویی در طب گیاهی، سیدا و یونانی در هند است. در کتاب داروهای سوریه قرن پنجم آمده است که فلفل (احتمالاً در واقع پیپریا) یبوست، اسهال، گوش درد، قانقاریا، بیماری قلبی، قولنج، گرفتگی صدا، سوء هاضمه، نیش حشرات، بی خوابی، درد مفاصل، بیماری کبد، بیماری ریوی، آبسه دهان را درمان می کند. ، آفتاب سوختگی، پوسیدگی دندان و دندان درد. در طب سنتی چینی، فلفل سیاه می تواند بلغم سرد، تجمع غذا، سردرد شکم، حالت تهوع، استفراغ، اسهال، اسهال خونی سرد را درمان کند و همچنین می تواند برای سم زدایی از مسمومیت های غذایی استفاده شود.
4. روغن فلفل سیاه می تواند گردش خون را بهبود بخشد، آب اضافی بدن را از بین ببرد و چربی اضافی را از بین ببرد. در عین حال، ماهیچه های اسکلتی را نیز سفت می کند، رگ های خونی موضعی را منبسط می کند و درد عضلانی و سفتی عضلانی را بهبود می بخشد.
قسمت 3. تحقیقات فارماکولوژیک
پیپرین یک آلکالوئید با فرمول مولکولی C17H19NO3 است. پیپرین در میوه های انواع گیاهان از جنس Piper وجود دارد و یکی از اجزای تند آن است، اما طعم تند فلفل سیاه عمدتاً از ایزومر گاماگرین آن ناشی می شود. در فلفل سیاه و فلفل سفید تجاری، محتوای پیپرین 5 تا 9 درصد است که گاهی به 11 درصد می رسد. سایر اجزای فلفل سیاه عبارتند از نشاسته (20 درصد -40 درصد)، روغن فرار (1 درصد -3 درصد)، آب (8 درصد -12 درصد) و غیره. پیپرین یک مونوکلینیک بی رنگ است. کریستال منشوری با نقطه ذوب 130-133 درجه، تقریباً نامحلول در آب، محلول در اسید استیک، بنزن، اتانول و کلروفرم و کمی محلول در اتر. پیپرین ابتدا بی مزه است، سپس طعمی تند دارد و می تواند نمک متبلور با اسید قوی را تشکیل دهد. می تواند جذب داروها توسط بدن انسان را تقویت کند، اثربخشی داروها را افزایش داده و دوز داروها را کاهش دهد. عملکردهای آرام بخش اعصاب، سم زدایی، شل کردن تاندون ها و فعال کردن گردش خون، گرم کردن قسمت میانی و دفع سرما، اشتها آور و کاهش چی، رفع خلط، تنظیم پنج عضو داخلی و تقویت چی کلیه را دارد. این ماده اولیه ضروری و واسطه برای داروهای مختلف در صنعت داروسازی است.
قسمت 4. کاربرد بالینی
گرم کردن وسط و دفع سرما، پایین آوردن چی، از بین بردن بلغم. برای استفراغ سرد معده، درد شکم و اسهال، بی اشتهایی، صرع همراه با خلط زیاد.
1. ماده اصلی فلفل سیاه پیپرین است که همچنین حاوی مقدار مشخصی روغن معطر، پروتئین خام، چربی خام و نیتروژن محلول است که می تواند بوی ماهی را از بین ببرد، چربی را برطرف کند و به هضم غذا کمک کند.
2. بو می تواند اشتها را افزایش دهد.
3. طبع گرم و گرم، بر دردهای سرد معده و شکم، بوربوریگموس و اسهال ناشی از سرمای معده اثر تسکین دهنده خوبی دارد و می تواند سرمای باد و سرما را درمان کند.
4. اثرات ضد عفونی کننده و ضد باکتریایی دارد و می تواند بوتولیسم ماهی و میگو را سم زدایی کند.
5. تندی فلفل سیاه بیشتر از فلفل سفید است. این عطر تند است، بوی ماهی را از بین می برد و طعم آن را افزایش می دهد. بیشتر برای پخت غذای کله پاچه و غذاهای دریایی استفاده می شود.
6. موارد منع مصرف: افراد مبتلا به زخم معده، سرفه و هموپتیزی، بواسیر، التهاب گلو و بیماری های چشمی باید با احتیاط مصرف کنند.
