اصول اولیه دی هیدرومیریستین

دی هیدرومیریستین یک مهارکننده قوی دی هیدروپیریمیداز با IC50 48 میکرومولار است. دی هیدرومیریستین با مهار سیگنال دهی mTOR، اتوفاژی را فعال می کند. دی هیدرومیریستین از تشکیل کمپلکس mTOR (mTORC1/2) جلوگیری می کند.

هدف: دی هیدروپیریمیدیناز: 48 میکرومولار (IC50)؛ mTORC1؛ mTORC2؛ اتوفاژی

مطالعات آزمایشگاهی: دی هیدرومیریستین، یک فلاونول، به طور قابل توجهی فعالیت کاتالیزوری دی هیدروپیرمیداز را به سمتسوبسترای طبیعی دی هیدرواوراسیل و سوبسترای زنوبیوتیک 5-پروپیل هیدانتوئین. دی هیدرومیریستین اثر مهاری قابل توجهی بر فعالیت دی هیدروپیرمیداز در هر دو سوبسترا نشان داد، حتی بیشتر از میریستین. مقادیر IC50 دی هیدرومیریستین برای دی هیدروپیرمیداز با استفاده از منحنی های تیتراسیون دی هیدرواوراسیل و 5-پروپیل هیدانتوئین به ترتیب 2±48 و 2±40 میکرومولار بود[1]. مکمل دی هیدرومیریستین (DHM) به طور قابل توجهی افزایش فسفوریلاسیون mTOR در Ser2448 (p-mTOR) را در طول تجویز D-gal معکوس کرد، که نشان می‌دهد دی هیدرومیریستین می‌تواند اتوفاژی را با مهار سیگنال‌دهی mTOR فعال کند.

مطالعه in vivo: گروه کنترل نرمال، گروه D-gal، گروه D-gal به اضافه دی هیدروموریستین (100 میلی گرم بر کیلوگرم)، گروه D-gal به اضافه دی هیدرومیریستین (200 میلی گرم بر کیلوگرم) توسط ماز آبی موریس (MWM) بررسی شدند. توانایی یادگیری و حافظه در موش‌ها) (n=10 در هر گروه). درمان دی هیدرومیریستین (DHM) به طور قابل توجهی تاخیر فرار را در مقایسه با گروه مدل القا شده با D-gal کوتاه می کند.

حلالیت: در شرایط آزمایشگاهی: DMSO: بیشتر یا مساوی 100 میلی گرم در میلی لیتر (312.26 میلی مولار)، "بیشتر یا مساوی" به معنای محلول است، اما اشباع آن ناشناخته است. In vivo: 1. هر حلال را یکی یکی اضافه کنید: 10 درصد DMSO 90 درصد (20 درصد SBE- -CD در سالین) حلالیت: بیشتر یا مساوی 2.5 میلی گرم در میلی لیتر (7.81 میلی مولار). محلول شفاف 2. هر حلال را یکی یکی اضافه کنید: 10 درصد DMSO 40 درصد PEG300 5 درصد توئین-80 45 درصد نمک حلالیت: بیشتر یا مساوی 2.5 میلی گرم در میلی لیتر (7.81 میلی مولار); محلول شفاف 3. هر حلال را یکی یکی اضافه کنید: 10 درصد DMSO 90 درصد حلالیت روغن ذرت: بیشتر یا مساوی 2.5 میلی گرم در میلی لیتر (7.81 میلی مولار). محلول شفاف

راه حل سهام:

1 mM 3.1226 mL 15.6128 mL 31.2256 mL

5 mM 0.6245 mL 3.1226 mL 6.2451 mL

10 mM 0.3123 mL 1.5613 mL 3.1226 mL

سنجش کیناز: سنجش های اسپکتروفتومتری سریع برای تعیین فعالیت های آنزیمی هیدانتوئیناز، آلانتوئیناز، دی هیدروتیروزیناز و ایمیناز استفاده می شود. دی هیدرواوراسیل، {{0}}پروپیل هیدانتوئین و فتالیمید به عنوان سوبسترا استفاده شد. مگر اینکه به صراحت در غیر این صورت بیان شود، دی هیدرواوراسیل (2 میلی مولار) به عنوان سوبسترا در سنجش استاندارد دی هیدروپیرمیداز استفاده شد. به طور خلاصه، کاهش جذب در 23{17}}، 248 و 298 نانومتر به ترتیب با هیدرولیز دی هیدرواوراسیل، 5-پروپیل هیدانتوئین و فتالیمید به عنوان سوبسترا در دمای 25 درجه اندازه‌گیری شد. برای شروع واکنش، دی هیدروپیرمیداز خالص شده (10-70 میکروگرم) به 2 میلی لیتر محلول حاوی سوبسترا و 1{22}}{27}} میلی مولار Tris-HCl (pH 8) اضافه شد.{36}} ). هیدرولیز بستر با اسپکتروفتومتر UV/vis بررسی شد. ضریب خاموشی هر زیرلایه به صورت تجربی با اندازه گیری مستقیم با اسپکتروفتومتر تعیین شد. ضرایب انقراض دی هیدرواوراسیل، 5-پروپیل هیدانتوئین و فتالیمید 0.683 میلی‌مولار-1 سانتی‌متر-1 در 230 نانومتر، 0.0538 میلی‌مولار-1 سانتی‌متر-1 در 248 نانومتر است. و 0.0538 میلی‌مولار-1 سانتی‌متر{30}} در 298 نانومتر، به ترتیب در 3.12 میلی‌مولار-1 سانتی‌متر-1. سرعت اولیه تغییر تابعی از غلظت آنزیم در محدوده جذب 0 بود.{37}}.18 دقیقه-1. واحد فعالیت به عنوان مقدار آنزیمی که هیدرولیز 1 را کاتالیز می کند تعریف می شود. میکرومول از سوبسترا در دقیقه، و فعالیت خاص در واحد فعالیت در هر میلی گرم آنزیم بیان می شود. پارامترهای جنبشی Km و Vmax از نمودارهای غیرخطی با برازش نرخ‌های هیدرولیز از آزمایش‌های فردی به معادله Michaelis-Menten تعیین شدند.

آزمایش‌های سلولی: نمونه‌های بافت هیپوکامپ و قشر مغز در بافر لیز حاوی 20 میلی‌مولار تریس (pH 7.5)، 135 میلی‌مولار NaCl، 2 میلی‌مولار EDTA، 2 میلی‌مولار DTT، 25 میلی‌مولار - گلیسروفسفات، 2 میلی‌مولار پیروفسفات سدیم، 2 میلی‌مولار پیروفسفات سدیم، 101 درصد، لیز شدند. Triton X Homogenize. -100، 1 میلی‌مولار ارتووانادات سدیم، 10 میلی‌مولار NaF، 10 میکروگرم در میلی‌لیتر آپروتینین، 10 میکروگرم در میلی‌لیتر لوپپتین و 1 میلی‌مولار PMSF روی یخ به مدت 30 دقیقه و سانتریفیوژ در 12000 xg، 4 درجه به مدت 30 دقیقه. مایع رویی جمع‌آوری شد و با استفاده از کیت BCA تعیین مقدار پروتئین انجام شد. نمونه های پروتئینی به مدت 5 دقیقه در دمای 95 درجه در حضور بافر نمونه جوشانده شدند. پروتئین های هدف با الکتروفورز ژل پلی آکریل آمید دودسیل سولفات سدیم (SDS-PAGE) جدا شدند، به غشاهای نیتروسلولز منتقل شدند و با آنتی بادی های اولیه و ثانویه مربوطه کاوش شدند. در نهایت، پروتئین هدف را با قرار گرفتن در معرض فیلم اشعه ایکس توسط معرف‌های افزایش یافته نورتابی شیمیایی (ECL) تجسم کنید.

آزمایشات حیوانی: موش صحرایی 40 موش صحرایی نر Sprague-Dawley (SD) (سن: 8 هفته؛ وزن بدن: 20±160 گرم) استفاده شد. موش‌ها به‌ترتیب با دوزهای 1{18}} و 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز به 4 گروه شامل کنترل عادی، گروه مدل D-gal و گروه مدل D-gal و D-gal با دوزهای 1{18}} و 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز تقسیم شدند. گروه همه موش ها در محیطی با دمای اتاق 2±22 درجه و دوره نوری تاریک (12 ساعت: 12 ساعت) با دسترسی آزاد به غذا و آب قرار گرفتند. پس از 1 هفته سازگاری با محیط جدید، موش های گروه DHM با دوزهای مشخص شده از DHM محلول در آب مقطر یک بار در روز در ساعت 8 صبح به مدت 6 هفته متوالی به صورت گاواژ تجویز شدند. موش های گروه کنترل عادی با آب مقطر دوز شدند. به جز گروه کنترل نرمال، موش‌های گروه دیگر D-gal با دوز 150 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن در روز به مدت 6 هفته متوالی به صورت زیر جلدی تزریق شدند. هر تجویز DHM باید 2 ساعت قبل از تزریق D-gal باشد.

حمل و نقل: دمای اتاق؛ ممکن است متفاوت باشد

98 درصد

1. تحویل سریع. تضمین کیفیت

2. تیم تحقیق و توسعه ما متشکل از فارغ التحصیلان فوق دکترا، بیولوژیکی و مواد غذایی با قابلیت های مستقل تحقیق و توسعه است.

3. ارائه خدمات بسته بندی سفارشی. خدمات OEM شامل: نرم ژل، کپسول، قرص، ساشه، گرانول و غیره. خدمات برای تولید محصولات خاص مشتری با بیش از 100 مشتری در سراسر جهان.

4. بیش از 10 سال تجربه در تولید گیاهان دارویی تحت استاندارد GMP. تجربه کامل در کنترل کیفیت و کاربرد عصاره های گیاهی.